Kunstmuur: de paarden van Annie Dejaegere

15/01>15/02

Annie Dejaegere wakkerde nog niet zo lang geleden een oude passie aan: schilderen. Sindsdien is ze vaste klant in het kunstatelier van Geert Coucke. Haar werk is de komende maand te zien aan de Kunstmuur in OC d’Iefte. Ze vertelt in haar eigen woorden welke weg ze aflegde.

‘Eind jaren ’70 begon ik te schilderen met olieverf. Academie kwam er niet aan te pas. Een ballerina, paarden, de oude kerk van Vichte, dat kwam er toen uit. Na een tijd werden de penselen en tubes verf opgeborgen en er kwam een rustperiode. Geen tijd meer, door mijn job, huwelijk en dochter. Twee keer startte ik opnieuw met schilderen, maar ik werkte geen enkel doek af. Tot ik vorig jaar het kunstatelier van Geert Coucke leerde kennen. Ik zag er mooie werken passeren en ik wilde dat ook kunnen. Maar ja, hoe begin je er aan. Geert nodigde mij uit om een keer te komen proberen en ik merkte dat ik het nog altijd leuk vond om te schilderen.

Sindsdien ben ik bijna iedere donderdagnamiddag in het kunstatelier te vinden. Een namiddagje schilderen, alles van me af kunnen zetten, geen gepieker en gewoon schilderen is zalig. Met de raad van Geert, heb ik al veel bijgeleerd. Perfect is het zeker niet, maar mijn schilderijen durf ik ondertussen wel laten zien. Ik schilder vooral paarden, mijn grote passie, die ik meekreeg van mijn vader. Af en toe moet er wel iets zwierigs tussen zitten. Het kunnen niet altijd paarden zijn straks kan ik een manège beginnen.

Thuis schilder ik amper. Er is te veel afleiding, te veel onderbreking en kritiek. Ik moet kunnen schilderen in alle rust. Als er achteraf opmerkingen komen, kan ik er wel iets mee doen. Dan kan ik fouten rechtzetten of een deel opnieuw doen. Ik ga zeker verder met schilderen, maar wat ik zal schilderen, hangt af van mijn gemoed en invloeden van buitenaf.’

Aangemaakt op:08/01/2019