In de bibliotheek kan je vanaf vrijdag 29 januari achter je vleugje poëzie komen, naar aanleiding van gedichtendag, het jaarlijkse poëziefeest van Vlaanderen en Nederland. Poëzie plaatsen we vanaf die vrijdag voor even op de voorgrond. Geen poëziefan? Misschien brengt het onderstaande gedicht van Luuk Gruwez, laureaat van vorig jaar en ereburger van Deerlijk, daar verandering in. Wie wel fan is, mag gewoon genieten.

Moeders

Men herkent ze van ver en van vroeger: altijd in rep en roer,
Altijd dat vertrouwde rumoer. Of wij het niet te koud hebben
misschien, dat onze jas wat hoger moet geknoopt, dat wij
die slechte vrienden beter kunnen mijden. Et cetera,

et cetera. Zij zijn van overdosissen voorzichtigheid vervuld,
van levenslang et cetera, stupide stuwingen in buik en boezem.
Fluorescente details, eeuwenoud van eenvoud: spermavlekken die zij
stil, met dromerige ogen uit de lakens van hun zonen wassen,

meisjes die zij halsoverkop uit de vrouwen moeten wissen
die zij tussentijds geworden zijn. Het kan in goede moeders
allemachtig sneeuwen, voornamelijk wanneer geen mens
het al verwacht, begin november, zodra de doden victorie kraaien.

Zij geven kleuters sjaals en wollen wanten mee. Bananen.
Iets dappers tegen tranen. En van hun eigen moeders die hun
meer en meer ontglippen, worden zij de laatste moeders. Tot zij
de handen wantrouwen die hen niet langer vasthouden kunnen.

November wordt het niet, november valt. Als avond.
Lucht verplaatst zijn diepste rood in bladeren van beuk en eik.
En wegens alles wat zij niet meer kunnen houden, houdt hij op:
hun wereld vol et cetera, et cetera en totterdood.

Uit: Luuk Gruwez, Lagerwal, 2008, p.9.

Meer info

Met al je vragen kan je terecht in de bib. Surf ook eens naar www.gedichtendag.org.